Devdesh's Weblog

Icon

दिसामाजी काहीतरी लिहावे

रजनी2 + रजनी2 = α2

भाग 1

रजनीरकांत एन्दिरन-द रोबो शास्त्रज्ञांच्या सभेत रजनीच्याच रूपातील एन्दिरन सादर करण्यात येतो. त्यात भरलेल्या माहितीची चुणूक घेतल्यानंतर, अधिकची परीक्षा म्हणून एक शास्त्रज्ञ त्याला विचारतो, देव आहे का नाही.

एन्दिरन त्याला विचारतो, "देव म्हणजे काय"

“जो आपल्याला घडवतो (बनवतो) तो देव” – शास्त्रज्ञ

"मग याने मला घडवलंय. हाच माझा देव."

या वाक्यासरशी त्याचे हात वळतात शास्त्रज्ञ असलेल्या खऱ्या रजनीकांतकडे. दृश्य संपण्याच्या आत अख्ख्या चित्रपटगृहात शिट्या, टाळ्या आणि आरोळ्यांचा एकच गलका होतो.

हे एक दृश्य सोडल्यास एन्दिरन-द रोबो या चित्रपटगृहात रजनीकांतच्या चित्रपटाचे एकही लक्षण नाही. रजनीच्या चित्रपटांमध्ये आमच्यासारख्या रसिकांसाठी ज्या खास जागा ठेवलेल्या असतात, त्यांचा मागमूसही रोबोमध्ये नाही. आता हे विधान करण्याआधी रजनीच्या चित्रपटांतील अशा जागा कोणत्या, हे सांगावे लागेल. सांबार करताना त्यात इतर कितीही भाज्या असल्या तरी शेवग्याच्या शेंगा असल्याशिवाय त्याला सांबार म्हणत नाहीत. तसेच रजनीचा कुठलाही चित्रपट येतो, तेव्हा त्यात खालील गोष्टी नसतील तर तो मानण्यात येतो.

  • सुभाषिते आणि आध्यात्मिक वाक्यांनी भरलेले परिचय गाणे. हे गाणे फक्त एस पी ‘बाप’सुब्रमण्यमच्याच आवाजात पाहिजे.

  • पहिल्या एक तासात कुठल्यातरी मोठ्या संकटांचा सामना करणारा नायक (हा केवळ आणि केवळ रजनी. अन्य कोणीही चालणार नाही.)

  • आपल्या बुद्धीकौशल्यावर आणि अचाट करामतींनी शत्रूवर डाव उलटवणारा रजनी. यात कुठेतरी गॉगल, काडेपेटी किंवा अन्य कुठलीही भौतिक वस्तू जगावेगळ्या लकबींसह हाताळण्याची अदा.

  • सामान्य माणसाच्या परिस्थितीतून श्रीमंत होणारा रजनी. यादरम्यान वैयक्तिक रजनी, राजकीय परिस्थीती आणि त्याचे मोठेपण यांवर रोख धरणारे फाकडू संवाद. शिवाय त्याच्या मागे लागलेली आणि गळ्यात पडलेली नायिका.-

  • सरतेशेवटी शत्रूला चितपट करून परत सामान्य परिस्थितीचा अंगीकार करणारा रजनी.

यातील एखादा जरी पदार्थ कमी पडला, तरी रजनीच्या चित्रपटाची भट्टी जमत नाही. त्यामुळेच तर ‘बाबा’सारखा चित्रपट परिचयाचे गाणे एसपी ऐवजी शंकर महादेवनच्या आवाजात असल्याने प्रेक्षकांना रूचला नाही. त्यानंतर चंद्रमुखी आणि शिवाजीत मात्र एसपीचा आवाज असल्याने चित्रपटांनी तुफान धंदा केला. एन्दिरनमध्ये मात्र यांपैकी काही नाही.

न कैफेदर्द न इरफानेसुलूक न हुस्नेसलूक

महज बयाने वाकया हो तो कहानी क्या

हा इतका नॉर्मल चित्रपट आहे, की हिंदीतला कुठलाही ठोकळा तिथे फिट्ट बसला असता. अनेक निर्मात्यांच्या आणि नटमुलांच्या चुली त्यावर पेटल्या असत्या. तरीही रोबो हा सामान्य चित्रपट नाही. कसा ते सांगतो. त्याआधी आपण आधी पार्श्वभूमी पाहू.

रजनीचा चित्रपट लागणार हे कळाल्यावर तो पहिल्या दिवशी पाहिलाच पाहिजे, हे ओघाने आलंच. शिवाजीच्या वेळेस परिस्थिती सोपी होती. चित्रपट फक्त तमिळमध्ये येणार होता. यावेळी मात्र हिंदी आवृत्तीही येणार असल्याने कुठला पाहणार, असा माझ्यासमोर किंचितही नसलेला प्रश्न लोकांनी उपस्थित करायला सुरवात केली. माझ्यापुरते त्याचे उत्तर होते.

When you can kiss the mistress, don’t flirt with maid.

तमिळ येत असताना हिंदी आवृत्ती कोणी पाहतं का. अशी पापं करणं खूप पूर्वी सोडून दिलंय. मात्र एन्दिरन येणार कधी, हेच माहीत नव्हतं. तो पुढच्या आठवड्यात येणार आहे, असंच गृहीत धरून चाललो होतो. काल बेसावध असल्यामुळे तिकिट मिळेल का नाही, याचीही खात्री नव्हती. त्यामुळे कार्यालयातील फहीमच्या सहकार्याने सकाळीच दोन तिकिटे राखून ठेवली. ऐनवेळी त्याने येणार नाही म्हणून सांगितले. मग कार्यालयातीलच संदेश पवारला सोबत घेऊन गेलो.

मराठा तितुका मेळवावा।रजनीकांत दाखवावा।।

हे तर आपले ब्रीदच आहे. संदेशलाही रजनीकांतच्या जुन्या चित्रपटांची बऱ्यापैकी ओळख असल्याने त्यालाही उत्सुकता होतीच.

अशा परिस्थितीत रोबो पाहण्यासाठी थेटरात पाय ठेवला. (मल्टिप्लेक्स म्हणून काय झाले. थेटरच ते!) 150 कोटी रुपयांचा खर्च, हे न ते याच्याशी आम्हाला देणंघेणं नव्हतं. आता तीन तास पैसा वसूल मनोरंजन होणार, ही गाठ मनाशी बांधलेल्या लोकांना करायचंय काय साय-फाय आणि वाय-फाय?

(क्रमशः)

Filed under: चित्रपट, ,

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s

%d bloggers like this: